ve sonunda buldum vatanımı
Jozsef Atilla
Türkçesi: N. Zengin
Ve sonunda buldum vatanımı
Gömüldüğümde -eğer gömülürsem-
Mezar taşıma adımın
Dosdoğru yazılacağı toprağı
Bu toprak alacak içine beni
Kenara atılmış bir sadaka kutusu gibi
Çünkü istemiyor kimse artık
Savaş günlerinden kalma meteliği
Ya da demirden bir yüzüğü, üstünde
Yeni dünya, özgürlük ve vatan yazan
Yasalarımız hala savaşa teşne
Altın yüzüklerse tercihe şayan
Yalnız kaldım uzun zaman
Ziyaretime geldi sonra kalabalıklar
Kalsalardı sevinecektim ama
Sen yalnız yaşarsın deyip bıraktılar
İşte böyle yaşadım, boşu boşuna
Benim bunu ilk açık eden de
Öylesine maskara ettiler ki beni
Şimdi ölümüm bile beyhude
Ömrümce hep denedim
Feleğin çarkına direnmeyi
Zarar verdiğimden çok
Zarara uğradım ne yazık ki
İlkbahar iyidir, yaz da
Sonbahar daha iyidir, ama kış en iyi
Başkaları için bir aile ve ev uğruna
Terketmişsen eğer tüm ümitleri
|
|
